Geduld is een moedige zaak
Soms krijg je een opdracht waar je niet per se op zit te wachten. Niet omdat je er niet in gelooft of het nut er niet van inziet, maar omdat je weet dat de uitvoering wrijving oplevert. Aan de ene kant voel je de waardering dat men jou ziet als de aangewezen partij, de versneller of de kartrekker. Aan de andere kant zie je al aankomen dat sommigen je zien als de boeman, want lang niet iedereen zit te wachten op verandering, zeker niet als die gevoelsmatig wordt opgelegd.
Bij 1Twente zijn we al jaren onderweg in het proces om samen met andere lokale omroepen te groeien naar één sterke streekomroep. Niet omdat we dat zelf zo graag willen, maar omdat het nodig is en bovenal gevraagd wordt aan ons. De landelijke koers is helder: schaalvergroting is nodig om de journalistiek overeind te houden in de regio. Er moet meer samenwerking komen, meer kwaliteit en meer continuïteit. Dat is geen aanval op het lokale, maar juist een pleidooi om het lokale meer relevant te maken in de toekomst.
Geen overname, wel opbouw
En toch voelen sommige collega-omroepen dat anders. Dat begrijpen we. Want als je jarenlang met liefde en toewijding een lokale zender hebt opgebouwd, met vrijwilligers, eigen kleur en karakter, dan is het logisch dat je alert bent als een andere organisatie opeens jouw terrein oploopt. En ja, dan voelt het misschien alsof iets wordt ‘afgepakt’. Dat is een gevoel dat heel begrijpelijk is, maar tegelijkertijd is de verandering onvermijdelijk vanwege de veranderende wetgeving. Zo kom je dus soms in een situatie waar je zelf niet op zit te wachten.
Wat wij willen, is dat elke lokale kern binnen Twente, elk dorp, elke stad, elke gemeenschap, toegang houdt tot professionele journalistiek, technische ondersteuning en een stevig informatieplatform. We hebben niet de ambitie om de grootste te zijn. We hebben de opdracht om het samen beter te maken. En dat vraagt om verandering.
Veranderen is noodzakelijk
Veranderen is lastig. Zeker als het van bovenaf lijkt te komen. Maar in ons geval is het geen machtsspel; het is een opdracht met goede intenties, die resulteert in een zoektocht naar samenwerking. Een essentiële factor voor een goede streekomroep. Het is niet realistisch en niet wenselijk om onze streek vanuit één plek te informeren over alles wat speelt in onze omgeving. Dat moet samen, dat wil je doen door overal aanwezig te zijn.
Dat is geen harde lijn trekken, geen ‘overname’, maar luisteren, aftasten, uitleggen, herhalen en opnieuw beginnen als het misgaat. Dat vraagt geduld en volharding. Want je wilt liever aankloppen en welkom zijn dan dat de deur die op een kier stond, wordt dichtgeslagen en gebarricadeerd.
Durven zonder te duwen
Durf is niet hetzelfde als doorduwen. Wij geloven dat échte verandering ontstaat door ruimte te geven. Door aan te tonen dat professionalisering geen verlies van identiteit betekent, maar een versterking ervan. Dat samenwerking niet het einde is van lokaal geluid, maar een mogelijkheid om dat juist beter hoorbaar te maken. Het klinkt misschien als een ideaal, maar uiteindelijk staan we daar voor. Wij bouwen aan journalistiek voor meer mensen, op meer plekken, met minder kwetsbaarheid.
En ja, soms moeten we daarin het tempo bepalen. Omdat er deadlines zijn, verantwoordelijkheden, subsidies, toezichthouders. Maar dat betekent niet dat onze deur dicht is. Die staat wagenwijd open voor gesprekken, input, ideeën en energie om te bouwen aan een gezamenlijke toekomst in onze streek. We willen geen eenheidsworst maken van Twente. We willen de unieke smaken bij elkaar brengen in een zo goed mogelijk georganiseerde keuken.
Verbinding begint met geduld
In die zin is onze grootste taak misschien wel: de weerstand niet zien als blokkade, maar als uitnodiging. Elk kritisch geluid is een kans om uit te leggen wat we wél bedoelen. Elke afwerende houding is een uitnodiging tot beter contact. We zijn niet op zoek naar licenties, maar naar samenwerking. Niet naar centralisatie, maar naar een gedeeld fundament onder iedereen die met publieke lokale journalistiek bezig is of wil zijn in de regio.
We zullen fouten maken. We zullen niet altijd de juiste toon vinden. Maar we zijn bereid om te luisteren, te leren en te blijven praten. Want veranderen vraagt durf en verbinding vraagt geduld.