Door MSG
Het thema van deze uitgave is mij toevallig op dit moment op het lijf geschreven, want er komt ‘a big change’ aan in mijn leven. In 2012 stapte ik in een heel klein spoedkoeriersbedrijfje met 4 medewerkers, genaamd MSG. Ik nam zelf het Post & Koeriersbedrijf van de DCW (Sociale Werkvoorziening in Enschede) met ruim 60 medewerkers mee naar MSG. Ruim 13 jaar later heeft MSG 650 medewerkers en 23 locaties in Nederland, en sinds kort ben ik geen eigenaar/bestuurder/directeur meer van MSG, omdat ik mijn aandelen heb verkocht. Ik ga dus op mijn 56e echt een heel ander leven krijgen, en als je 13 jaar lang dag en nacht voor je bedrijf hebt geleefd, is dat wel een flinke ‘dare’.
In de eerste maanden hoef je je niet te vervelen. Na de periode met altijd spaarzaam vrije tijd vul je nu de tijd die je over hebt heel gemakkelijk in. Wat meer vrienden en familie bezoeken; de Sinterklaas- en kerstperiode is er ideaal voor. Ook cadeaus uitzoeken blijkt een heel leuke bezigheid als je er de tijd voor hebt. En als je er dan ook nog gelijk een puppy bij neemt, zorg je er in ieder geval voor dat je goed in een dag- en nachtritme blijft. Een goede keuze voor een nachtbraker zoals ik.
Ondertussen je financiën op een rijtje zetten om het zuurverdiende geld op een verstandige manier te laten groeien, kost ook de nodige tijd en gesprekken. Daarnaast is een beetje rondkijken op Funda nu heel realistisch geworden, omdat je de financiële middelen hebt om te verhuizen naar een prachtig plekje in Twente, met nog wat meer ruimte om je heen. Als ondernemer had ik altijd drie ‘red flags’ achter mijn naam staan bij de bank. Sociale onderneming (winst is niet de primaire drijfveer), postmarkt (kleine marges en een krimpmarkt) en het financiële resultaat van de onderneming (we groeiden hard, maar wisselden goede jaren af met slechte jaren) waren voldoende om mij (ondanks lage schuldenlast en altijd voldoen aan onze verplichtingen richting de bank) geen nieuwe hypotheek te verstrekken. Je zit als ondernemer als het ware gevangen in het banksysteem als je niet dermate overwinst draait dat je het zelf allemaal kunt financieren. Ik heb in de loop der jaren dan ook steeds meer aversie gekregen tegen banken en het systeem. Dat ik ze niet meer nodig heb en mijn hypotheek zelf kan financieren, is dan ook een overwinningsmoment dat ik iedere ondernemer gun.
Maar wat ga ik nu doen? Zonder vastomlijnde plannen begin ik al een beetje ideeën te krijgen voor de toekomst. (Sociale) ondernemers helpen om een rendabele onderneming te draaien is er een van. Ik weet zeker dat veel ondernemers ermee worstelen en dat een beetje hulp van mijn kant hen echt een zet in de goede richting kan geven. Ook zie ik nog veel mogelijkheden om bij non-profitorganisaties (gemeenten, zorginstellingen, sociale werkvoorziening) een stuk efficiency door te voeren, met meer ruimte voor uitvoering van de daadwerkelijke kernactiviteiten tegen lagere kosten. En op mijn oude vakgebied (textiel) zou ik ook wel weer iets willen doen. Kortom: de komende jaren ga ik mijn ervaring en kennis en kwaliteiten inzetten om andere bedrijven en organisaties te laten groeien. Ik kijk er echt naar uit om dit te gaan doen. ‘Change and Dare in 2026: here I come!’
